مدت زمان مطالعه ۸ دقیقه

سندرم فیبروزیت

سندرم فیبروزیت (فیبرومیالژی) یک اختلال شایع است، اما اغلب توسط پزشکان بررسی یا تشخیص داده نمی شود. این بیماری با درد عضلانی اسکلتی گسترده، اختلال در خواب، خستگی، سفتی صبحگاهی و حساسیت موضعی مشخص می شود. فیبروزیت بیشتر در ارتباط با سایر بیماری های روماتیسمی که یک بیماری همزمان است، رخ می دهد.

سندرم فیبروزیت: تشخیص، تشخیص افتراقی و پاتوژنز

سندرم فیبروزیت نشان دهنده یک موجودیت قابل تعریف بالینی است که با درد خود به خود، به ویژه در ناحیه کمر و گردن، و به ندرت در سایر قسمت های متحرک، تاندومیوز متعدد، تاندونیت و طیف گسترده ای از سندرم های عملکردی مشخص می شود.سیر بیماری نسبتاً متغیر است اما شروع آن می تواند آهسته یا حاد باشد. عوامل مختلفی احتمالاً در تحریک سندرم فیبروزیت مؤثر هستند. مهمترین آنها استرس عاطفی است که علائم ترس، افسردگی و غیره منجر به تنش عضلانی و التهاب تاندون درج می شود. به اصطلاح سندرم های فیبروزیت ثانویه باید از نقطه نظر تشخیص افتراقی تعریف شوند. آنها می توانند در چارچوب شرایط التهابی روماتیسمی، از طریق عفونت ها و غدد درون ریز ایجاد شوند. تشخیص افتراقی با توجه به افسردگی در کنار درد در قسمت های متحرک و “روماتیسم روانی” بسیار دشوار است.

 پلیمیالژیا روماتیکا و پلی میوزیت که تصاویر بالینی مشابهی ایجاد می کنند، باید از سندرم فیبروزیت افتراق داده شوند.

این سندرم عمدتاً، اما نه به طور کامل، محدود به زنان، عمدتا در میانسالی است. ویژگی های اختلال روانی در بسیاری از بیماران وجود دارد اما نه در همه یا حتی اکثریت آنها. به نظر می رسد تعریف این بیماری به عنوان یک اختلال مدولاسیون درد – یک سندرم تقویت درد – با واقعیت ها مطابقت دارد. اکثر افراد موافق هستند که پاسخ غیرطبیعی به استرس عامل مهمی در بروز این سندرم است، زیرا سایر اختلالات مرتبط با استرس، مانند سندرم روده تحریک پذیر و سردردهای تنشی، ممکن است همزمان وجود داشته باشند. پاسخ به درمان، چه فیزیکی و چه دارویی، در کل رضایت بخش نیست.

این نوع بیمار سال هاست که در کلینیک بیمارستان و مطب عمومی به خوبی شناخته شده است. هیچ نشانه‌ای از بیماری آرتریت یا روماتیسمی وجود ندارد و به نظر نمی‌رسد دردهای منتشر شده ناشی از بیماری ارگانیک زمینه‌ای باشد. اگرچه حالت‌های عاطفی و روانی (“نگرش ذهن” به جای اختلالات روانپزشکی) احتمالاً نقش عمده‌ای در بسیاری از موارد بازی می‌کنند.

ضایعات استئوآرتریت یا سایر ضایعات مزمن ممکن است در برخی موارد باعث ارجاع درد به عضلات در نقاط دیگر بدن و اندام شوند. کاهش تحمل درد به دلایل مختلف ممکن است علائم را تشدید کند.

فیبرومیالژی یک اختلال درد مزمن است. علت فیبرومیالژی ناشناخته است، اما شواهدی مبنی بر استعداد ژنتیکی، ناهنجاری در سیستم پاسخ به استرس یا محور هیپوتالاموس-هیپوفیز و رویدادهای محرک احتمالی وجود دارد.

بیماری فیبرومالژیا

اپیدمیولوژی فیبروزیت

تصور می شود که این بیماری شایع است و کمتر تشخیص داده شده است.زنان 10 برابر بیشتر از مردان مبتلا می شوند.سن معمول مراجعه 20 تا 50 سال است اما در کودکان، نوجوانان و افراد مسن تشخیص داده شده است.

ارتباطی با ناکامی در تحصیل، درآمد کم و طلاق وجود دارد.در افرادی که به بیماری روماتیسمی مبتلا هستند بیشتر دیده می شود.

علائم فیبروزیت

علائم فیبرومیالژی دردهای گسترده مزمن همراه با خواب و خستگی است. فیبرومیالژی اغلب در بیماران مبتلا به سایر بیماری ها مانند آرتریت التهابی و استئوآرتریت رخ می دهد

علائم عبارتند از:

علائم فیبروزیت چیست؟
  • درد در چندین محل کمردرد با/بدون تشعشع به باسن و پاها و درد در گردن و سرتاسر شانه‌ها شکایات رایج هستند. بیماران ممکن است از درد در تمام نقاط شکایت کنند.
  • خستگی.
  • اختلال خواب (خواب ممکن است علائم را تشدید کند و به افسردگی کمک کند).
  • سفتی صبحگاهی
  • پارستزی.
  • احساس تورم مفاصل (بدون تورم عینی).
  • مشکلات شناختی (به عنوان مثال، اختلال حافظه، مشکل در یافتن کلمه).
  • سردرد (ممکن است میگرنی باشد).
  • سبکی سر یا سرگیجه.
  • نوسانات وزن.
  • اضطراب و افسردگی.

علائم به طور کلی در هوای سرد، مرطوب و در زمان استرس بدتر گزارش می شود.

تشخیص فیبروزیت

اگر سه شرط زیر رعایت شود، بیمار معیارهای تشخیصی فیبرومیالژی را دارد:

  • شاخص درد گسترده (WPI) 7 و نمره مقیاس شدت علائم (SS) 5 است یا WPI برابر با 3 تا 6 و نمره مقیاس SS 9 است.
  • علائم علائم حداقل برای سه ماه در سطح مشابهی وجود داشته است.
  • بیمار هیچ اختلال دیگری را نشان نمی دهد که در غیر این صورت درد را توضیح دهد.
  • آزمایش خون معمول می تواند به حذف سایر تشخیص های افتراقی کمک کند: به عنوان مثال، ESR، TFTs، آنتی بادی های ضد هسته ای.
  • اختلال عملکرد اعصاب محیطی به طور فزاینده ای با پاتوفیزیولوژی فیبرومیالژی مرتبط است، نوروپاتی فیبر عصبی کوچک به عنوان عامل اصلی این بیماری شناخته می شود. مطالعه الکترودیاگنوستیک، از جمله آزمایش پتانسیل‌های عمل اعصاب دیستال (سورال و کف پا) و آزمایش کمی رفلکس آکسون سودوموتور، در عرصه تحقیقاتی مورد استفاده قرار گرفته‌است و ممکن است در آینده در روش‌های اصلی تحقیقاتی گنجانده شود.

مدیریت و درمان فیبروزیت

هدف از درمان فیبرومیالژی، کاهش علائم و بهبود کیفیت زندگی است. داروهای انفرادی اغلب بی‌اثر هستند یا عوارض جانبی ایجاد می‌کنند. بنابراین مهم است که تغییر در دارو یا تغییر رویکردهای غیردارویی – به عنوان مثال، درمان شناختی رفتاری یا ورزش در نظر گرفته شود.

درد و عملکرد باید در یک زمینه روانی اجتماعی ارزیابی شود.

یک رویکرد چند رشته ای برای درمان باید استفاده شود. پزشکان عمومی، روماتولوژیست ها، پزشکان با تجربه در مقابله با درد مزمن، روانشناسان، روانپزشکان، فیزیوتراپیست ها، و غیره ممکن است نیاز به مشارکت داشته باشند.

درمان‌ها باید با بیمار در میان گذاشته شود و متناسب با نیازهای فردی او، از جمله سطوح درد، عملکرد و ویژگی‌های مرتبط مانند افسردگی، خستگی و اختلال خواب، تنظیم شود.

درمان های غیر دارویی فیبروزیت

  • برنامه های ورزشی از جمله ورزش هوازی و تمرینات قدرتی ممکن است به برخی از بیماران مبتلا به فیبرومیالژی کمک کند. همچنین تناسب اندام هوازی و ورزش های تقویتی را برای مدیریت فیبرومیالژی توصیه می کند.
  • به آرامی شدت ورزش را افزایش دهید.
  • اگر علائم بدتر شد، ورزش را تا بهبود علائم کاهش دهید.
  • شواهدی وجود دارد که نشان می دهد تمرینات آبی برای بهبود سلامتی، علائم و سطوح تناسب اندام در بزرگسالان مبتلا به فیبرومیالژی مفید است.
  • تمرین مقاومتی با شدت متوسط ​​تا زیاد ممکن است عملکرد، درد، حساسیت و قدرت عضلانی را در زنان مبتلا به فیبرومیالژی بهبود بخشید.
  • درمان شناختی رفتاری ممکن است به برخی از بیماران مبتلا به فیبرومیالژی کمک کند.
  • درمان هایی از جمله آرامش، توانبخشی، فیزیوتراپی و حمایت روانی ممکن است به برخی از افراد مبتلا به فیبرومیالژی کمک کند.

بیشتر بخوانید: سندرم پیریفورمیس و به دام افتادن عصب سیاتیک

بررسی کاکرین از طب سوزنی برای فیبرومیالژی به این نتیجه رسید:

  • شواهدی در سطح پایین تا متوسط ​​وجود دارد که نشان می دهد طب سوزنی درد و سفتی را در افراد مبتلا به فیبرومیالژی بهبود می بخشد.
  • شواهدی در سطح متوسط ​​وجود دارد که نشان می‌دهد اثر طب سوزنی با طب سوزنی ساختگی در کاهش درد یا خستگی، یا بهبود خواب تفاوتی ندارد.
  • طب سوزنی الکتریکی (EA) احتمالاً برای کاهش درد و سفتی و بهبود  خواب و خستگی بهتر از طب سوزنی دستی (MA) است. این اثر تا یک ماه باقی می ماند، اما در پیگیری پس از شش ماه حفظ نمی شود.
  •  MA احتمالاً درد یا عملکرد فیزیکی را بهبود نمی بخشد.
  • طب سوزنی بی خطر به نظر می رسد. افراد مبتلا به فیبرومیالژی ممکن است از EA به تنهایی یا همراه با ورزش و دارو استفاده کنند.
درمان فیبروزیت

درمان دارویی فیبروزیت

درمان دارویی  فیبرومیالژی بیشتر برمدیریت درد اولیه مزمن، متمرکز است. اصول اصلی راهنمایی عبارتند از:

  • اهمیت رویکرد چند رشته ای
  • تشویق به خود مدیریتی از مراحل اولیه یک بیماری درد و به عنوان بخشی از یک استراتژی مدیریت بلند مدت.
  • بر مدیریت غیر دارویی تمرکز کنید.
  • درمان با هدف بهبود عملکرد (با اهداف واقع بینانه) و تغییر رفتار درد.
  • به حداقل رساندن یا در صورت امکان اجتناب از مصرف مواد افیونی برای دردهای اولیه مزمن.
  • شناخت پتانسیل وابستگی به پره گابالین، گاباپنتین.
  • محصولات دارویی نباید برای مدیریت درد مزمن استفاده شود.
  • برای دردهای اولیه مزمن، یک داروی ضد افسردگی، یا آمی تریپتیلین، سیتالوپرام، دولوکستین، فلوکستین، پاروکستین یا سرترالین را در نظر بگیرید.

هیچ یک از داروهای زیر را برای مدیریت درد اولیه مزمن شروع نکنید:

  • داروهای ضد صرع، از جمله گاباپنتینوئیدها (به عنوان مثال، گاباپنتین یا پره گابالین).
  • داروهای ضد روان پریشی.
  • بنزودیازپین ها
  • کورتیکواستروئید، یا ترکیب بی حس کننده موضعی/ کورتیکواستروئید، تزریق نقطه ماشه ای.
  • کتامین.
  • بی حس کننده های موضعی (محلی یا داخل وریدی).
  • داروهای ضد انعقادی غیراستروئیدی.
  • مواد افیونی
  • پاراستامول
  • کورتیکواستروئیدها توصیه نمی شود. این به دلیل کمبود شواهد از آزمایشات بالینی و عوارض جانبی طولانی مدت است.
  • کوآنزیم Q، یک مکمل غذایی که فعالیت میتوکندری را افزایش می‌دهد، در کارآزمایی‌های تصادفی‌سازی و کنترل‌شده نشان داده شده است که در مبارزه با خستگی و سایر علائم مرتبط با فیبرومیالژی مفید است.
درخواست-مشاوره-با-دکتر-میرکاظمی
  • متخصص ارتوپدی و تورماتولوژی و آسیب های ورزشی
  • فلوشیپ جراحی تومورهای استخوانی و عضلانی
  • عضو انجمن بین الملی حفظ اندام امریکا و اروپا ( ISOLS )
  • عضو انجمن جراحان ارتوپدی ایران ( IOA )
  • استاد یار دانشگاه
برچسب ها:
پرسش و پاسخ تکمیلی

سوالات شما در اسرع وقت پاسخ داده شده و از طریق ایمیل اطلاع رسانی خواهد شد

0 دیدگاه
یک دیدگاه بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

تماس با پزشک