بیماری شست گیمر یا دکرون

بیماری دکرون یا شست گیمر یکی از مشکلات شایع تاندون‌های مچ دست است که باعث درد در پایه انگشت شست، التهاب و محدودیت حرکت دست می‌شود. آیا هنگام گرفتن گوشی، بلند کردن وسایل یا چرخاندن مچ، در کنار انگشت شست احساس درد می‌کنید؟ این مشکل ممکن است به دلیل التهاب غلاف تاندون‌های شست ایجاد شده باشد. بیماری دکرون فقط مخصوص گیمرها نیست و افراد زیادی، از کارمندان گرفته تا مادرانی که نوزاد خود را مرتب بلند می‌کنند، ممکن است با آن مواجه شوند. در ادامه، علت ایجاد دکرون، علائم، روش‌های تشخیص، درمان بدون جراحی و زمان مراجعه به متخصص ارتوپدی را بررسی می‌کنیم.

در صورتی که قصد دارید برای مشاوره و درمان به دکتر مسعود میرکاظمی مراجعه کنید، کافیست فرم زیر را پر کنید. تیم مشاوره دکتر میرکاظمی در سریع‌ترین زمان ممکن با شما تماس خواهند گرفت.

بیماری دکرون یا شست گیمر چیست؟

بیماری دکرون (De Quervain’s Tenosynovitis) نوعی تنوسینوویت تنگ‌کننده است که تاندون‌های حرکت‌دهنده انگشت شست را در ناحیه مچ دست درگیر می‌کند. در این بیماری، غلاف اطراف تاندون‌ها ضخیم یا تحریک می‌شود و فضای حرکت طبیعی آن‌ها کاهش پیدا می‌کند. در نتیجه، حرکت شست و مچ با درد و گاهی تورم همراه خواهد بود.

دو تاندون مهم به نام‌های Abductor Pollicis Longus (APL) و Extensor Pollicis Brevis (EPB) از یک کانال باریک در سمت شست مچ عبور می‌کنند. در بیماری دکرون، حرکت این تاندون‌ها داخل کانال با مشکل مواجه می‌شود. به این بیماری گاهی شست گیمر گفته می‌شود؛ زیرا استفاده مکرر از دسته بازی و حرکات تکراری انگشت شست می‌تواند علائم آن را تشدید کند. بااین‌حال، شست گیمر یک اصطلاح عمومی است و لزوما تمام دردهای ناشی از بازی‌های دیجیتال، دکرون نیستند.

علائم بیماری دکرون چیست؟

مهم‌ترین علامت بیماری دکرون، احساس درد در سمت خارجی مچ دست، نزدیک پایه انگشت شست است. این درد ممکن است به‌تدریج ایجاد شود یا پس از افزایش فعالیت‌های تکراری دست شدت پیدا کند.

علائم شایع دکرون عبارت‌اند از:

• درد در پایه شست و سمت شستِ مچ دست
• تورم و حساسیت هنگام لمس ناحیه دردناک
• افزایش درد هنگام گرفتن، چرخاندن یا بلند کردن وسایل
• دشواری در باز کردن در بطری یا گرفتن اشیای کوچک
• احساس کشیدگی یا گیرکردن تاندون هنگام حرکت شست
• کاهش قدرت گرفتن اشیا به دلیل درد
• انتشار درد از مچ به سمت شست یا ساعد
• تشدید ناراحتی هنگام استفاده طولانی از موبایل، موس یا دسته بازی

در مراحل اولیه، درد ممکن است فقط هنگام انجام فعالیت خاصی ظاهر شود؛ اما در موارد شدیدتر حتی حرکت‌های ساده روزانه مانند باز کردن در، پوشیدن لباس یا بلند کردن یک لیوان نیز دشوار می‌شود. نکته مهم این است که بی‌حسی، گزگز شدید یا قفل‌شدن واضح مفصل شست از نشانه‌های اختصاصی دکرون نیستند و ممکن است به بررسی مشکلات عصبی یا تاندونی دیگری نیاز داشته باشند.

علت بیماری دکرون چیست؟

بیماری دکرون معمولا علت واحد و مشخصی ندارد. این مشکل می‌تواند تحت تأثیر فشارهای مکانیکی، ویژگی‌های ساختاری تاندون‌ها، تغییرات هورمونی و بعضی شرایط زمینه‌ای ایجاد شود.

حرکات تکراری شست و مچ دست

انجام مداوم حرکاتی مانند تایپ، استفاده از موس، گرفتن ابزار و کار طولانی با گوشی می‌تواند فشار واردشده به تاندون‌های شست را افزایش دهد. به‌خصوص زمانی که شست و مچ به‌طور هم‌زمان در موقعیت نامناسب قرار می‌گیرند، احتمال تشدید درد بیشتر می‌شود.

استفاده طولانی از گوشی و بازی‌های دیجیتال

در هنگام بازی با موبایل یا کنسول، شست بارها حرکت می‌کند و ممکن است مچ دست برای مدت طولانی ثابت بماند. این وضعیت می‌تواند باعث افزایش فشار روی بافت‌های اطراف تاندون شود. البته ارتباط مستقیم و قطعی بازی‌کردن با ابتلا به دکرون در همه افراد ثابت نشده است؛ بنابراین بهتر است این فعالیت‌ها را عوامل احتمالی تحریک‌کننده در نظر بگیریم.

بارداری و مراقبت از نوزاد

دکرون در دوران بارداری و پس از زایمان نیز مشاهده می‌شود. تغییرات هورمونی و بلند کردن مکرر نوزاد ممکن است در ایجاد یا تشدید علائم نقش داشته باشند.

بیماری‌های التهابی و مشکلات زمینه‌ای

برخی بیماری‌های التهابی مفاصل مانند آرتریت روماتوئید می‌توانند با درد و مشکلات تاندونی همراه باشند. بااین‌حال، ابتلا به این بیماری‌ها به معنای ابتلای قطعی به دکرون نیست.

فشار ناگهانی و فعالیت‌های سنگین

شروع ناگهانی یک فعالیت دستی، بلند کردن وسایل سنگین یا افزایش شدت ورزش ممکن است درد ناحیه شست و مچ را بیشتر کند. در صورت بروز درد پس از ضربه، ابتدا باید احتمال شکستگی یا آسیب رباط نیز بررسی شود.

چه کسانی بیشتر در معرض بیماری دکرون هستند؟

بیماری دکرون یا شست گیمر ممکن است در هر سنی ایجاد شود، اما برخی افراد به دلیل نوع فعالیت، فشارهای مکرر بر تاندون‌های شست و شرایط جسمانی بیشتر در معرض ابتلا قرار دارند. مهم‌ترین گروه‌های در معرض خطر عبارت‌اند از:

• گیمرها: افرادی که ساعت‌های طولانی با موبایل، کنسول یا دسته بازی کار می‌کنند.
• کارمندان و کاربران کامپیوتر: افرادی که به‌طور مداوم از موس، کیبورد و تلفن همراه استفاده می‌کنند.
• مادران دارای نوزاد: به دلیل بلند کردن مکرر نوزاد و فشار واردشده به شست و مچ دست.
• زنان باردار و تازه‌زایمان‌کرده: به دلیل تغییرات هورمونی و فشارهای مکانیکی بر تاندون‌های مچ.
• خیاطان و آرایشگران: افرادی که فعالیت‌های تکراری و ظریف با انگشتان دست انجام می‌دهند.
• ورزشکاران: به‌ویژه افرادی که در ورزش‌هایی مانند تنیس و گلف از حرکات مکرر مچ و شست استفاده می‌کنند.
• افراد میانسال: بیماری دکرون به‌خصوص در سنین ۳۰ تا ۵۰ سالگی بیشتر مشاهده می‌شود.
• افراد مبتلا به بیماری‌های التهابی مفاصل: مانند آرتریت روماتوئید که می‌تواند با مشکلات تاندونی همراه باشد.
• افراد دارای مشاغل دستی: مانند نجاران، تکنسین‌ها و افرادی که مرتب ابزار یا وسایل سنگین را در دست می‌گیرند.

البته قرار گرفتن در این گروه‌ها به معنای ابتلای قطعی به بیماری دکرون نیست. در صورت بروز درد مداوم در پایه انگشت شست یا سمت خارجی مچ دست، مراجعه به متخصص ارتوپدی برای تشخیص علت درد توصیه می‌شود.

علت درد انگشت شست دست راست و چپ چیست؟

درد انگشت شست دست راست یا چپ همیشه به دلیل بیماری دکرون نیست. محل درد، سابقه آسیب، نوع فعالیت و علائم همراه می‌توانند در تشخیص علت اصلی کمک‌کننده باشند. اگر درد در سمت شست مچ دست ایجاد شود و هنگام گرفتن وسایل، حرکت شست یا چرخاندن مچ افزایش یابد، احتمال درگیری تاندون‌های مرتبط با دکرون مطرح می‌شود. در مقابل، درد عمیق در مفصل پایه شست می‌تواند با آرتروز مرتبط باشد و درد همراه با قفل‌شدن انگشت ممکن است نشانه انگشت ماشه‌ای باشد.

تفاوت دکرون با آرتروز و سایر مشکلات شست

بیماری	محل یا ویژگی اصلی درد
دکرون	سمت شست مچ، تشدید با حرکت شست و گرفتن وسایل
آرتروز پایه شست	درد مفصل پایه شست، به‌ویژه هنگام فشار و گرفتن
انگشت ماشه‌ای شست	گیرکردن یا قفل‌شدن انگشت هنگام خم و راست شدن
سندرم تونل کارپال	گزگز یا بی‌حسی شست و برخی انگشتان، گاهی شب‌ها
آسیب رباط شست	درد و احتمال ناپایداری مفصل، معمولاً پس از ضربه
شکستگی استخوان اسکافوئید	درد سمت شست مچ، به‌خصوص پس از زمین‌خوردن

به همین دلیل، تشخیص علت درد شست دست راست یا چپ باید بر اساس معاینه انجام شود و صرفا به محل درد یا استفاده زیاد از موبایل محدود نشود.

تشخیص بیماری دکرون چگونه انجام می‌شود؟

تشخیص بیماری دکرون اغلب توسط بهترین متخصص ارتوپدی و با بررسی علائم، معاینه مچ دست و انجام تست‌های بالینی صورت می‌گیرد. پزشک ابتدا محل دقیق درد، میزان حساسیت، وجود تورم و سابقه فعالیت‌های تکراری دست را بررسی می‌کند.

تست فینکل اشتاین برای تشخیص دکرون

تست فینکل اشتاین (Finkelstein Test) یکی از روش‌های شناخته‌شده معاینه برای شناسایی التهاب تاندون‌های شست است. در این آزمایش، پزشک با حرکت کنترل‌شده شست و مچ، میزان درد در مسیر تاندون‌های درگیر را بررسی می‌کند. ایجاد درد مشخص در سمت شست مچ هنگام این حرکت می‌تواند احتمال بیماری دکرون را افزایش دهد. البته نتیجه این تست به‌تنهایی برای تشخیص قطعی کافی نیست و باید همراه با سایر یافته‌های معاینه بررسی شود.

تفاوت تست فینکل اشتاین و تست آیشهوف

در تست آیشهوف (Eichhoff)، شست داخل کف دست قرار می‌گیرد و انگشتان دیگر دور آن بسته می‌شوند؛ سپس مچ به سمت انگشت کوچک حرکت داده می‌شود. این روش با تست اصلی فینکل اشتاین تفاوت دارد و گاهی در منابع عمومی هر دو با یک نام معرفی می‌شوند. انجام شدید یا مکرر این تست‌ها در منزل توصیه نمی‌شود، زیرا ممکن است درد تاندون را افزایش دهد.

آیا برای تشخیص دکرون سونوگرافی یا MRI لازم است؟

در اغلب بیماران، معاینه بالینی برای تشخیص اولیه کافی است. بااین‌حال، اگر علت درد مشخص نباشد یا پزشک به مشکلات دیگری مشکوک شود، ممکن است تصویربرداری درخواست کند.

سونوگرافی می‌تواند به بررسی ضخامت غلاف تاندون‌ها و مشکلات اطراف آن کمک کند. رادیوگرافی بیشتر برای بررسی شکستگی یا آرتروز کاربرد دارد و MRI معمولا برای موارد خاص با تشخیص نامشخص در نظر گرفته می‌شود.

درمان بیماری دکرون چگونه است؟

درمان بیماری دکرون با هدف کاهش درد، کنترل تحریک تاندون‌ها و بازگرداندن عملکرد طبیعی شست و مچ دست انجام می‌شود. بسیاری از بیماران با روش‌های غیرجراحی بهبود پیدا می‌کنند و تنها در موارد مقاوم، جراحی مطرح می‌شود. انتخاب روش درمان به شدت علائم، مدت ابتلا، محدودیت عملکرد دست و پاسخ بیمار به درمان‌های اولیه بستگی دارد.

درمان بیماری دکرون چگونه است؟

درمان بیماری دکرون با هدف کاهش درد، کنترل تحریک تاندون‌ها و بازگرداندن عملکرد طبیعی شست و مچ دست انجام می‌شود. بسیاری از بیماران با روش‌های غیرجراحی بهبود پیدا می‌کنند و تنها در موارد مقاوم، جراحی مطرح می‌شود. انتخاب روش درمان به شدت علائم، مدت ابتلا، محدودیت عملکرد دست و پاسخ بیمار به درمان‌های اولیه بستگی دارد.

درمان خانگی بیماری دکرون

در موارد خفیف، برخی اقدامات مراقبتی می‌توانند به کاهش فشار و تسکین درد کمک کنند. این روش‌ها به‌ویژه زمانی اهمیت دارند که علائم به‌تازگی شروع شده و بیمار هنوز محدودیت حرکتی شدیدی ندارد.

• کاهش فعالیت‌هایی که باعث درد شست و مچ می‌شوند
• استفاده از کمپرس سرد پیچیده‌شده در حوله، حدود ۱۰ تا ۱۵ دقیقه در هر نوبت
• پرهیز از گرفتن محکم وسایل و حرکات تکراری مچ
• تغییر شیوه استفاده از گوشی و موس
• استفاده از آتل مناسب در صورت توصیه پزشک
• استراحت‌های منظم هنگام کارهای دستی

درمان خانگی نباید باعث تأخیر در تشخیص درد شدید، مداوم یا درد ناشی از ضربه شود.

استفاده از آتل مخصوص شست و مچ

یکی از روش‌های درمان بدون جراحی دکرون، استفاده از آتل مخصوص شست یا Thumb Spica Splint است. این آتل به‌گونه‌ای طراحی می‌شود که حرکت شست و مچ را محدود کند و فشار ناشی از حرکت تاندون‌های تحریک‌شده کاهش یابد.کاهش یابد. پاسخ به پرسش‌های زیر می‌تواند به شناخت بهتر علائم دکرون و تشخیص زمان مناسب مراجعه به پزشک کمک کند.

برخلاف مچ‌بندهای معمولی، آتل مناسب دکرون باید از شست نیز حمایت کند. مدت استفاده از آن بسته به شدت علائم و برنامه درمانی مشخص می‌شود. بستن بیش از اندازه محکم آتل می‌تواند موجب ناراحتی یا اختلال گردش خون شود.

داروهای مناسب برای درمان دکرون

پزشک ممکن است برای کنترل درد و التهاب از داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی مانند ایبوپروفن یا ناپروکسن یا داروهای موضعی استفاده کند. این داروها می‌توانند به تسکین علائم کمک کنند، اما لزوماً علت اصلی تنگی غلاف تاندون را برطرف نمی‌کنند. مصرف آن‌ها، به‌ویژه در افراد مبتلا به بیماری‌های کلیوی، مشکلات گوارشی، بیماری‌های قلبی یا در دوران بارداری، باید با نظر پزشک باشد.

فیزیوتراپی برای درمان بیماری دکرون

فیزیوتراپی و کاردرمانی دست می‌توانند در کاهش فشار بر تاندون‌ها و بازگشت تدریجی عملکرد طبیعی دست موثر باشند. درمانگر با بررسی نحوه فعالیت بیمار، تمرین‌های مناسب و روش‌های اصلاح وضعیت مچ را پیشنهاد می‌دهد. در مرحله‌ای که درد شدید و التهاب فعال وجود دارد، تمرین‌های پرفشار یا کشش شدید ممکن است علائم را تشدید کنند. به همین دلیل، بازتوانی باید با توجه به مرحله بیماری و تحمل بیمار برنامه‌ریزی شود.

آیا تزریق کورتون برای درمان بیماری دکرون موثر است؟

تزریق کورتیکواستروئید داخل غلاف تاندون یکی از روش‌های مؤثر درمان دکرون است. این تزریق با کاهش التهاب و تحریک بافتی، می‌تواند درد را کم کند و حرکت شست را بهبود دهد. در بعضی بیماران یک نوبت تزریق برای کنترل علائم کافی است؛ اما برخی افراد به بررسی مجدد یا درمان‌های تکمیلی نیاز دارند. در مواردی نیز پزشک از راهنمایی سونوگرافی برای افزایش دقت تزریق استفاده می‌کند.

عوارض احتمالی تزریق شامل درد موقت، تغییر رنگ پوست، نازک‌شدن بافت چربی زیر پوست و به‌ندرت آسیب تاندونی است. در افراد مبتلا به دیابت نیز افزایش موقت قند خون ممکن است رخ دهد. شواهد پژوهشی نشان می‌دهند که تزریق کورتیکواستروئید همراه با آتل مخصوص شست و مچ می‌تواند نسبت به بعضی روش‌های درمانی منفرد، نتیجه بهتری داشته باشد؛ بااین‌حال انتخاب درمان باید فردی باشد.

جراحی بیماری دکرون چه زمانی ضروری است؟

جراحی دکرون اغلب زمانی مطرح می‌شود که درد و محدودیت عملکرد با وجود درمان‌های مناسب غیرجراحی همچنان ادامه داشته باشد یا بیماری شدید باشد. در این جراحی، پزشک با ایجاد برشی کوچک در سمت شست مچ دست، غلاف تنگ اطراف تاندون‌ها را آزاد می‌کند. هدف از این کار، افزایش فضای حرکت تاندون و کاهش فشار روی آن‌ها است.

این عمل اغلب به‌صورت سرپایی انجام می‌شود و بیمار معمولا همان روز مرخص خواهد شد. با وجود نتایج مطلوب در بسیاری از بیماران، احتمال عوارضی مانند حساسیت محل برش، تحریک شاخه‌های عصبی سطحی، عفونت یا باقی ماندن علائم وجود دارد.

دوره نقاهت پس از جراحی دکرون

مدت بهبودی به شرایط بیمار، نوع جراحی، وضعیت زخم و میزان فعالیت روزانه بستگی دارد. فعالیت‌های سبک ممکن است نسبتا زود از سر گرفته شوند، اما بازگشت به کارهای سنگین یا حرکات تکراری مچ معمولا به زمان بیشتری نیاز دارد.

پزشک ممکن است برای بهبود دامنه حرکتی، مراقبت از زخم و افزایش تدریجی قدرت دست، تمرین‌ها یا جلسات کاردرمانی را توصیه کند.

تمرینات ورزشی برای بیماری دکرون

تمرینات ملایم می‌توانند پس از کاهش درد حاد، به بهبود انعطاف‌پذیری و عملکرد شست کمک کنند. بااین‌حال، ورزش نباید جایگزین درمان پزشکی شود و در مرحله التهاب شدید نیز نباید حرکات دردناک را تکرار کرد.

حرکت آرام شست

دست را در وضعیت راحت نگه دارید و شست را به‌آرامی از سایر انگشتان دور کرده و سپس به حالت اولیه برگردانید. حرکت باید در محدوده بدون درد انجام شود و از فشار دادن شست به انتهای دامنه حرکتی خودداری شود.

خم و راست کردن ملایم مچ

ساعد را روی سطحی ثابت قرار دهید و با حفظ وضعیت راحت شست، مچ را به‌آرامی در محدوده بدون درد حرکت دهید. در صورت افزایش ناراحتی، تمرین باید متوقف شود.

تمرین تقویت عضلات شست

پس از فروکش کردن التهاب و با تأیید درمانگر، می‌توان تمرین‌های مقاومتی سبک را آغاز کرد. شدت مقاومت و تعداد تکرارها باید متناسب با شرایط بیمار تعیین شود. کشش شدید شست به سمت انگشت کوچک یا تکرار تست فینکل اشتاین به‌عنوان ورزش توصیه نمی‌شود.

درمان بیماری دکرون چقدر طول می‌کشد؟

مدت درمان دکرون برای همه افراد یکسان نیست. در مواردی که بیماری زود تشخیص داده می‌شود و فشارهای تحریک‌کننده کاهش پیدا می‌کنند، علائم ممکن است طی حدود ۴ تا ۶ هفته بهبود قابل‌توجهی پیدا کنند.

در برخی بیماران، به‌خصوص در موارد مزمن، روند بهبودی چند ماه طول می‌کشد. رعایت برنامه درمانی، استفاده صحیح از آتل و تغییر عادات حرکتی می‌توانند بر مدت بهبود اثر بگذارند.

آیا بیماری دکرون خطرناک است؟

بیماری دکرون معمولا یک مشکل تهدیدکننده زندگی نیست و در بسیاری از افراد با درمان مناسب کنترل می‌شود. بااین‌حال، بی‌توجهی به درد مداوم ممکن است باعث استمرار محدودیت حرکتی، کاهش قدرت گرفتن وسایل و اختلال در فعالیت‌های روزمره شود.

نکته مهم این است که همه دردهای سمت شست مچ ناشی از دکرون نیستند. شکستگی، آسیب رباط، مشکلات عصبی و بیماری‌های التهابی نیز می‌توانند علائم مشابه ایجاد کنند.

آیا بیماری دکرون دوباره برمی‌گردد؟

بله، حتی پس از بهبود اولیه، احتمال بازگشت علائم وجود دارد. ادامه حرکات تکراری پرفشار، بازگشت ناگهانی به فعالیت‌های سنگین یا اصلاح نکردن وضعیت مچ ممکن است دوباره باعث تحریک تاندون‌ها شود.

برای کاهش احتمال عود، بهتر است فعالیت‌های طولانی به بخش‌های کوتاه‌تر تقسیم شوند، وضعیت مچ در زمان کار اصلاح شود و پس از درمان، فعالیت‌های سنگین به‌تدریج از سر گرفته شوند.

چگونه از بیماری شست گیمر پیشگیری کنیم؟

پیشگیری کامل از دکرون همیشه امکان‌پذیر نیست؛ زیرا تمام عوامل ایجادکننده این بیماری تحت کنترل فرد نیستند. بااین‌حال، اصلاح عادات روزمره می‌تواند فشار واردشده به شست و مچ را کمتر کند.

• هنگام بازی با موبایل یا کنسول، استراحت‌های منظم داشته باشید.
• گوشی را در صورت امکان با هر دو دست نگه دارید.
• از نگه داشتن طولانی مچ در حالت خمیده خودداری کنید.
• هنگام بلند کردن نوزاد، فشار را تا حد امکان بین دو دست و ساعدها تقسیم کنید.
• شدت فعالیت‌های دستی و ورزشی را به‌تدریج افزایش دهید.
• هنگام شروع درد، فعالیت تحریک‌کننده را کاهش دهید.
• در صورت تکرار علائم، برای بررسی علت به پزشک مراجعه کنید.

چه زمانی برای درد شست و مچ دست باید به پزشک مراجعه کنیم؟

اگر درد شست پس از کاهش فعالیت بهتر نشود، مرتب تکرار شود یا انجام کارهای روزمره را مختل کند، مراجعه به متخصص ارتوپدی توصیه می‌شود.

در صورت بروز موارد زیر، ارزیابی سریع‌تر اهمیت دارد:

• درد شدید پس از ضربه یا زمین‌خوردن
• تغییر شکل ظاهری شست یا مچ
• بی‌حسی یا ضعف ناگهانی دست
• تورم شدید یا افزایش سریع درد
• قرمزی، گرمی و تورم همراه با تب
• ناتوانی قابل‌توجه در حرکت انگشتان یا گرفتن وسایل

تشخیص و درمان بیماری دکرون توسط دکتر مسعود میرکاظمی

اگر هنگام حرکت انگشت شست، گرفتن اشیا یا چرخاندن مچ دست احساس درد دارید، بررسی دقیق علت توسط متخصص ارتوپدی اهمیت دارد. دکتر مسعود میرکاظمی با معاینه شست و مچ دست، بررسی علائم و در صورت نیاز انجام بررسی‌های تکمیلی، می‌توانند به تشخیص بیماری دکرون و افتراق آن از سایر مشکلات تاندونی و مفصلی کمک کنند. انتخاب روش درمان، از آتل و اقدامات غیرجراحی تا تزریق یا بررسی نیاز به جراحی، به شدت علائم و شرایط هر بیمار بستگی دارد.

سوالات متداول

نتیجه‌گیری

بیماری شست گیمر یا دکرون اغلب با درد کنار مچ و پایه شست، به‌ویژه هنگام حرکات تکراری، خود را نشان می‌دهد. توجه زودهنگام به علائم، اصلاح عادت‌های روزانه و دریافت ارزیابی تخصصی می‌تواند از مزمن شدن درد و محدودیت حرکت جلوگیری کند. اگر علت درد شصت دست راست یا چپ برایتان روشن نیست، یا علائم با استراحت بهتر نمی‌شوند، بررسی دقیق در دکتر مسعود میرکاظمی می‌تواند مسیر درمان مناسب را مشخص کند.