میکسوفیبروسارکوم چیست؟ علائم، تشخیص و درمان

میکسوفیبروسارکوم یکی از انواع نادر سارکوم بافت نرم است که بیشتر در بافت‌های نرم اندام‌ها، به‌ویژه دست و پا، ایجاد می‌شود و در بزرگسالان مسن‌تر شیوع بیشتری دارد. این تومور ممکن است ابتدا به شکل یک توده نسبتا کوچک و بدون درد ظاهر شود و به‌تدریج رشد کند. تشخیص دقیق آن تنها با معاینه یا تصویربرداری امکان‌پذیر نیست و در بسیاری از موارد به نمونه‌برداری و بررسی تخصصی بافت نیاز دارد. شناخت علائم، روش‌های تشخیص و گزینه‌های درمانی می‌تواند به فرد کمک کند تا در صورت مشاهده یک توده غیرطبیعی، مسیر بررسی پزشکی را سریع‌تر و آگاهانه‌تر دنبال کند.

میکسوفیبروسارکوم چیست؟

میکسوفیبروسارکوم نوعی تومور بدخیم و نادر از گروه سارکوم‌های بافت نرم است که در بافت‌های همبند بدن ایجاد می‌شود. این تومور بیشتر در بافت‌های نرم اندام‌ها دیده می‌شود و می‌تواند در لایه‌های سطحی زیر پوست یا در بافت‌های عمقی‌تر قرار داشته باشد. میکسوفیبروسارکوم در افراد مسن شایع‌تر است، اگرچه امکان بروز آن در سنین دیگر نیز وجود دارد.

یکی از ویژگی‌های مهم این بیماری، تنوع ظاهری و بافت‌شناختی آن است. به همین دلیل ممکن است در مراحل اولیه، تومور به شکل یک برجستگی یا توده زیرپوستی دیده شود و از روی ظاهر آن نتوان درباره خوش‌خیم یا بدخیم بودنش قضاوت کرد. برخی توده‌های زیرپوستی کاملا خوش‌خیم هستند، اما بعضی توده‌ها نیز به بررسی دقیق‌تر نیاز دارند.

میکسوفیبروسارکوم می‌تواند به بافت‌های اطراف نفوذ کند و در برخی بیماران پس از درمان نیز احتمال عود موضعی وجود داشته باشد. بنابراین تشخیص دقیق نوع تومور و تعیین ویژگی‌هایی مانند درجه، اندازه، محل و عمق آن برای انتخاب روش درمان اهمیت دارد.

میکسوفیبروسارکوم در کدام قسمت‌های بدن ایجاد می‌شود؟

میکسوفیبروسارکوم بیشتر در اندام‌ها ایجاد می‌شود و دست‌ها و پاها از محل‌های شایع بروز آن هستند. تومور ممکن است در بافت زیر پوست قرار داشته باشد و به همین دلیل در مراحل اولیه به شکل یک برجستگی قابل لمس دیده شود. در برخی موارد نیز تومور در لایه‌های عمیق‌تر بافت نرم قرار می‌گیرد و تشخیص آن بدون تصویربرداری دشوارتر است.

قرارگیری تومور در نزدیکی عضله، مفصل، عصب یا عروق می‌تواند در علائم و همچنین برنامه‌ریزی درمان تاثیر داشته باشد. برای مثال، توموری که در نزدیکی یک مفصل قرار گرفته است، در صورت بزرگ شدن ممکن است حرکت آن ناحیه را محدود کند.

محل ایجاد تومور همچنین یکی از عواملی است که هنگام برنامه‌ریزی جراحی مورد توجه قرار می‌گیرد؛ زیرا بهترین جراح سارکوم باید علاوه بر برداشت مناسب تومور، ارتباط آن با ساختارهای حیاتی اطراف را نیز در نظر بگیرد.

علائم میکسوفیبروسارکوم چیست؟

علائم میکسوفیبروسارکوم در همه افراد یکسان نیست و به محل ایجاد تومور، اندازه آن و ارتباط با بافت‌های اطراف بستگی دارد. یکی از شایع‌ترین نشانه‌های اولیه، ایجاد یک توده در زیر پوست است. این توده ممکن است در ابتدا بدون درد باشد و فرد تنها متوجه یک برجستگی جدید شود. برخی از علائمی که ممکن است در میکسوفیبروسارکوم دیده شوند عبارت‌اند از:

• ایجاد توده یا برجستگی در زیر پوست
• افزایش تدریجی اندازه توده
• تغییر اندازه یا شکل توده در طول زمان
• درد یا حساسیت در محل تومور در برخی افراد
• احساس فشار یا ناراحتی در ناحیه درگیر
• محدودیت حرکت در صورت قرارگیری تومور در نزدیکی مفصل
• ایجاد علائم ناشی از فشار تومور بر عضلات، اعصاب یا سایر ساختارهای مجاور

البته هیچ‌یک از این علائم به‌تنهایی نشان‌دهنده میکسوفیبروسارکوم نیست. تومورهای بافت نرم می‌توانند به دلایل مختلفی ایجاد شوند و بسیاری از آن‌ها خوش‌خیم هستند. با این حال، توده‌ای که به‌تدریج بزرگ می‌شود، عمقی است یا بدون علت مشخص ایجاد شده، بهتر است توسط پزشک بررسی شود. همچنین وجود یک توده به‌تنهایی برای تشخیص میکسوفیبروسارکوم کافی نیست و تشخیص نیازمند بررسی‌های تخصصی است.

علت میکسوفیبروسارکوم چیست؟

علت میکسوفیبروسارکوم در بسیاری از بیماران به‌طور دقیق مشخص نیست. برخلاف برخی بیماری‌ها که یک عامل مشخص در ایجاد آن‌ها شناخته شده است، برای این تومور نمی‌توان یک علت واحد را معرفی کرد. در سطح سلولی، تغییرات غیرطبیعی در سلول‌ها می‌تواند باعث رشد کنترل‌نشده آن‌ها و شکل‌گیری تومور شود. با این حال، این تغییرات لزوماً به یک عامل قابل شناسایی در زندگی روزمره فرد مربوط نیستند.

بنابراین نمی‌توان میکسوفیبروسارکوم را به‌طور قطعی ناشی از عواملی مانند تغذیه، استرس، کمبود فعالیت بدنی یا سبک زندگی دانست. در حال حاضر تمرکز اصلی در برخورد با این بیماری، تشخیص دقیق تومور و تعیین ویژگی‌های آن برای انتخاب مناسب‌ترین روش درمان است.

آیا میکسوفیبروسارکوم سرطان خطرناکی است؟

میکسوفیبروسارکوم یک تومور بدخیم محسوب می‌شود، اما شدت و رفتار آن در تمام بیماران یکسان نیست. برخی ویژگی‌های تومور می‌توانند احتمال رشد موضعی، عود یا انتشار بیماری را تحت تاثیر قرار دهند.

برای ارزیابی وضعیت بیماری، پزشک اغلب مجموعه‌ای از عوامل را در نظر می‌گیرد؛ زیرا صرفا نام میکسوفیبروسارکوم برای تعیین پیش‌آگهی یک فرد کافی نیست. اندازه و محل تومور، عمق آن، درجه پاتولوژیک، مرحله بیماری و امکان برداشت مناسب تومور از جمله عوامل مهم هستند.

همچنین وجود یا نبود عود و انتشار به نقاط دیگر بدن می‌تواند در تصمیم‌گیری درباره ادامه درمان نقش داشته باشد. به همین دلیل ارزیابی هر بیمار باید بر اساس گزارش پاتولوژی، تصویربرداری و شرایط بالینی خودش انجام شود.

در صورتی که قصد دارید برای مشاوره و درمان به دکتر مسعود میرکاظمی مراجعه کنید، کافیست فرم زیر را پر کنید. تیم مشاوره دکتر میرکاظمی در سریع‌ترین زمان ممکن با شما تماس خواهند گرفت.

درجه‌بندی میکسوفیبروسارکوم چگونه انجام می‌شود؟

درجه‌بندی یا Grade یکی از شاخص‌های مهم در بررسی سارکوم‌های بافت نرم است. پاتولوژیست با بررسی نمونه تومور، ویژگی‌هایی مانند شکل سلول‌ها، میزان غیرطبیعی بودن آن‌ها و سایر مشخصات میکروسکوپی را ارزیابی می‌کند. درجه تومور می‌تواند اطلاعاتی درباره رفتار احتمالی آن در اختیار تیم درمان قرار دهد، اما نباید آن را با مرحله سرطان یا Stage یکی دانست. درجه بیشتر به ویژگی‌های سلولی تومور مربوط است، در حالی که مرحله بیماری به اندازه تومور و میزان گسترش آن در بدن توجه دارد.

میکسوفیبروسارکوم درجه پایین

در میکسوفیبروسارکوم درجه پایین، سلول‌های تومور اغلب در بررسی میکروسکوپی ویژگی‌های کمتری از بدخیمی شدید نشان می‌دهند. با این حال، درجه پایین به معنی خوش‌خیم بودن تومور نیست. این تومورها همچنان ماهیت بدخیم دارند و ممکن است در محل اولیه رشد کنند یا پس از درمان عود داشته باشند. بنابراین حتی در یک تومور درجه پایین نیز بررسی کامل مشخصات بیماری و برنامه‌ریزی دقیق درمان اهمیت دارد.

میکسوفیبروسارکوم درجه بالا

میکسوفیبروسارکوم درجه بالا از نظر میکروسکوپی ویژگی‌های بیشتری از رفتار تهاجمی نشان می‌دهد. در سارکوم‌های بافت نرم، تومورهای درجه بالا عمدتا با احتمال بیشتری برای رشد سریع‌تر و انتشار همراه هستند. با این حال، درجه بالا به‌تنهایی نمی‌تواند وضعیت نهایی بیمار را مشخص کند. اندازه تومور، محل آن، مرحله بیماری، امکان برداشت کامل و وجود یا نبود انتشار نیز باید همزمان ارزیابی شوند.

میکسوفیبروسارکوم چگونه تشخیص داده می‌شود؟

تشخیص میکسوفیبروسارکوم عموما یک فرآیند چندمرحله‌ای است. ابتدا پزشک ویژگی‌های توده را در معاینه بررسی می‌کند و سپس در صورت نیاز، تصویربرداری برای مشخص کردن اندازه، عمق و ارتباط آن با بافت‌های اطراف انجام می‌شود. در صورتی که توده مشکوک باشد، نمونه‌برداری می‌تواند برای تعیین نوع دقیق آن انجام شود. در نهایت، بررسی پاتولوژیک نمونه نقش مهمی در تشخیص نوع تومور و تعیین درجه آن دارد.

نقش MRI در تشخیص میکسوفیبروسارکوم

MRI یکی از مهم‌ترین روش‌های تصویربرداری برای بررسی تومورهای بافت نرم است. این روش می‌تواند اطلاعات دقیقی درباره اندازه و محل تومور و ارتباط آن با عضلات، مفاصل، اعصاب و عروق اطراف ارائه دهد. MRI همچنین در برنامه‌ریزی جراحی اهمیت دارد؛ زیرا جراح می‌تواند بر اساس تصاویر، موقعیت تومور و ساختارهای مجاور آن را بهتر ارزیابی کند. با وجود اهمیت MRI، این روش به‌تنهایی نمی‌تواند تشخیص قطعی میکسوفیبروسارکوم را مشخص کند. یافته‌های تصویربرداری باید در کنار معاینه و در صورت نیاز، بررسی بافت تومور تفسیر شوند.

سونوگرافی

سونوگرافی می‌تواند در بررسی اولیه برخی توده‌های سطحی کاربرد داشته باشد. این روش به پزشک کمک می‌کند ویژگی‌هایی مانند سطحی یا عمقی بودن توده و جامد یا کیستیک بودن آن را بررسی کند. با این حال، اگر توده ویژگی‌های مشکوک داشته باشد، سونوگرافی به‌تنهایی برای رد یا تتیید میکسوفیبروسارکوم کافی نیست. در چنین شرایطی ممکن است MRI یا سایر روش‌های تصویربرداری و سپس نمونه‌برداری مورد نیاز باشد.

نمونه‌برداری از میکسوفیبروسارکوم

نمونه‌برداری برای مشخص کردن ماهیت توده اهمیت زیادی دارد. در بسیاری از تومورهای بافت نرم، نمونه‌برداری با سوزن ضخیم یا Core Needle Biopsy می‌تواند مقدار مناسبی از بافت را برای بررسی پاتولوژی فراهم کند. نحوه و مسیر انجام نمونه‌برداری نیز اهمیت دارد. در توده‌ای که احتمال سارکوم در آن مطرح است، نمونه‌برداری باید با برنامه‌ریزی مناسب انجام شود تا مسیر آن با جراحی احتمالی آینده تداخل ایجاد نکند.

بررسی پاتولوژی و تشخیص قطعی

پس از نمونه‌برداری، بافت تومور زیر میکروسکوپ بررسی می‌شود. پاتولوژیست ویژگی‌های سلولی و بافتی نمونه را ارزیابی می‌کند و بر اساس یافته‌ها نوع تومور و درجه آن را مشخص می‌کند. از آنجا که سارکوم‌های بافت نرم گروه متنوعی از تومورها هستند و بعضی از آن‌ها شباهت‌های ظاهری دارند، بررسی نمونه توسط پاتولوژیست آشنا با تومورهای سارکومی می‌تواند در تشخیص دقیق اهمیت داشته باشد.

درمان میکسوفیبروسارکوم چیست؟

درمان میکسوفیبروسارکوم به شرایط هر بیمار وابسته است. مرحله بیماری، اندازه و محل تومور، درجه، عمق، امکان برداشت کامل تومور و وجود یا نبود انتشار به سایر قسمت‌های بدن، از عوامل مهم در انتخاب روش درمان هستند.

در بیماری موضعی، جراحی برای برداشت کامل تومور یکی از اصلی‌ترین روش‌های درمان محسوب می‌شود. بسته به شرایط تومور، ممکن است پرتودرمانی نیز قبل یا بعد از جراحی مورد استفاده قرار گیرد. درمان دارویی نیز در شرایط خاص، به‌ویژه در بیماری پیشرفته یا متاستاتیک، می‌تواند مورد بررسی قرار گیرد. بنابراین درمان میکسوفیبروسارکوم را نمی‌توان برای همه بیماران با یک الگوی ثابت تعریف کرد و برنامه درمانی باید پس از ارزیابی کامل بیمار تعیین شود.

جراحی میکسوفیبروسارکوم

جراحی میکسوفیبروسارکوم یکی از روش‌های اصلی درمان بیماری موضعی است. هدف جراحی، برداشت کامل تومور با حاشیه مناسب و در عین حال حفظ عملکرد ساختارهای سالم تا حد امکان است. پیش از جراحی، MRI و سایر بررسی‌های لازم به جراح کمک می‌کنند موقعیت تومور و ارتباط آن با عضلات، عروق، اعصاب و سایر ساختارهای اطراف را مشخص کند. در بسیاری از سارکوم‌های اندام، هدف بر حفظ اندام و برداشت مناسب تومور است و قطع اندام تنها در شرایط خاصی مطرح می‌شود که کنترل تومور با روش‌های حفظ اندام امکان‌پذیر نباشد. پس از جراحی نیز گزارش پاتولوژی اهمیت زیادی دارد؛ زیرا وضعیت حاشیه‌های جراحی و ویژگی‌های تومور می‌تواند در تصمیم‌گیری درباره ادامه درمان موثر باشد. پیشنهاد می‌کنیم برای کسب اطلاعات بیشتر به مقاله جراحی سارکوم استخوان مراجعه کنید.

پرتودرمانی در میکسوفیبروسارکوم

پرتودرمانی ممکن است در برخی بیماران به‌عنوان بخشی از برنامه درمانی استفاده شود. زمان انجام آن می‌تواند به شرایط تومور و برنامه جراحی بستگی داشته باشد. در بعضی بیماران پرتودرمانی پیش از جراحی و در برخی دیگر پس از جراحی مورد بررسی قرار می‌گیرد. اندازه تومور، محل آن، احتمال عود موضعی و وضعیت حاشیه‌های جراحی از عواملی هستند که می‌توانند در این تصمیم نقش داشته باشند. بنابراین پرتودرمانی برای تمام بیماران مبتلا به میکسوفیبروسارکوم ضرورت یکسانی ندارد و باید به‌صورت اختصاصی ارزیابی شود.

شیمی‌درمانی در میکسوفیبروسارکوم

شیمی‌درمانی برای همه بیماران مبتلا به میکسوفیبروسارکوم تجویز نمی‌شود. نقش درمان سیستمیک به مرحله بیماری، درجه تومور، شرایط عمومی فرد و امکان برداشت جراحی بستگی دارد. در بیماری پیشرفته یا متاستاتیک، ممکن است درمان‌های سیستمیک مختلفی مورد بررسی قرار گیرند. انتخاب دارو باید توسط متخصص انکولوژی و بر اساس شرایط اختصاصی بیمار انجام شود. درمان‌های جدید و کارآزمایی‌های بالینی نیز در برخی مراکز برای سارکوم‌های پیشرفته از جمله میکسوفیبروسارکوم در حال بررسی هستند؛ بنابراین در موارد خاص ممکن است مشارکت در یک کارآزمایی بالینی نیز مطرح شود.

آیا میکسوفیبروسارکوم بعد از درمان عود می‌کند؟

عود میکسوفیبروسارکوم به معنی بازگشت تومور پس از درمان است. این عود می‌تواند در محل اولیه یا در برخی شرایط در بخش دیگری از بدن ایجاد شود. احتمال عود در همه بیماران یکسان نیست و ویژگی‌های تومور و نوع درمان انجام‌شده بر آن تاثیر دارند.

یکی از دلایل اهمیت پیگیری پس از درمان این است که برخی سارکوم‌های بافت نرم ممکن است پس از یک دوره زمانی دوباره در محل اولیه ظاهر شوند. به همین دلیل پایان جراحی یا سایر درمان‌ها به معنی پایان نیاز به معاینه و بررسی‌های دوره‌ای نیست.

احتمال عود میکسوفیبروسارکوم

احتمال عود میکسوفیبروسارکوم به عواملی مانند درجه تومور، اندازه، عمق، محل، وضعیت حاشیه‌های جراحی و سایر ویژگی‌های پاتولوژیک وابسته است. به همین دلیل نمی‌توان یک درصد ثابت را برای تمام بیماران اعلام کرد. برای مثال، دو بیمار با تومورهایی با اندازه متفاوت یا حاشیه‌های جراحی متفاوت ممکن است خطر عود یکسانی نداشته باشند.

پیگیری بعد از درمان میکسوفیبروسارکوم

پیگیری پس از درمان اغلب بر اساس شرایط بیمار برنامه‌ریزی می‌شود و می‌تواند شامل معاینه محل جراحی و تصویربرداری باشد. در صورت وجود عوامل خطر یا علائم جدید، پزشک ممکن است بررسی‌های تکمیلی را نیز درخواست کند. هرگونه توده جدید، تغییر در محل جراحی یا علامت غیرمعمول باید با پزشک مطرح شود. هدف از پیگیری، شناسایی زودهنگام تغییرات احتمالی و تصمیم‌گیری مناسب درباره ادامه مسیر درمان است.

آیا میکسوفیبروسارکوم متاستاز می‌دهد؟

متاستاز میکسوفیبروسارکوم به معنای انتقال سلول‌های تومور از محل اولیه به قسمت‌های دیگر بدن است. احتمال انتشار بیماری به ویژگی‌های تومور وابسته است و به‌خصوص درجه و مرحله بیماری در این ارزیابی اهمیت دارند.

به همین دلیل، تشخیص میکسوفیبروسارکوم به‌تنهایی به معنی وجود متاستاز نیست. پزشک در زمان مرحله‌بندی بیماری، بر اساس شرایط تومور ممکن است بررسی‌هایی را برای ارزیابی سایر قسمت‌های بدن درخواست کند.

میکسوفیبروسارکوم به کدام اندام‌ها متاستاز می‌دهد؟

در سارکوم‌های بافت نرم، ریه یکی از مهم‌ترین اندام‌هایی است که هنگام بررسی احتمال انتشار بیماری مورد توجه قرار می‌گیرد. به همین دلیل ممکن است تصویربرداری از قفسه سینه، به‌ویژه CT، در فرآیند مرحله‌بندی انجام شود. البته مشاهده یک یافته مشکوک در ریه به‌تنهایی به معنی متاستاز نیست و باید در کنار سابقه بیماری، تصاویر قبلی و سایر یافته‌های پزشکی تفسیر شود.

طول عمر بیماران مبتلا به میکسوفیبروسارکوم چقدر است؟

یکی از پرسش‌های رایج پس از تشخیص، طول عمر بیماران مبتلا به میکسوفیبروسارکوم است. با این حال، نمی‌توان یک عدد مشخص را برای تمام افراد ارائه کرد؛ زیرا پیش‌آگهی این بیماری به مجموعه‌ای از عوامل وابسته است.

در ارزیابی پیش آگهی میکسوفیبروسارکوم اغلب عواملی مانند درجه تومور، اندازه، محل، عمق، مرحله بیماری، امکان برداشت مناسب تومور، وضعیت حاشیه‌های جراحی، عود و متاستاز مورد توجه قرار می‌گیرند.

برای مثال، فردی که تومور موضعی و قابل برداشت دارد، شرایط متفاوتی با فردی خواهد داشت که بیماری در زمان تشخیص به سایر قسمت‌های بدن منتشر شده است. به همین دلیل آمارهای کلی مربوط به گروه‌های مختلف بیماران نمی‌تواند به‌تنهایی وضعیت یک بیمار مشخص را پیش‌بینی کند. تفسیر گزارش پاتولوژی و نتایج تصویربرداری توسط تیم درمانی، اطلاعات دقیق‌تری درباره وضعیت همان بیمار ارائه می‌دهد.

تفاوت میکسوفیبروسارکوم با سایر سارکوم‌های بافت نرم چیست؟

سارکوم بافت نرم یک عنوان کلی برای گروهی از تومورهای بدخیم است که از بافت‌های نرم بدن منشا می‌گیرند. میکسوفیبروسارکوم یکی از انواع این گروه محسوب می‌شود و ویژگی‌های پاتولوژیک و بالینی خاص خود را دارد. تفاوت میان انواع سارکوم فقط در نام آن‌ها خلاصه نمی‌شود. منشا سلولی، ظاهر میکروسکوپی، محل ایجاد، سرعت رشد، احتمال عود و پاسخ به درمان می‌تواند در انواع مختلف متفاوت باشد.

ویژگی	میکسوفیبروسارکوم	سایر سارکوم‌های بافت نرم
ماهیت	تومور بدخیم بافت نرم	گروهی از تومورهای بدخیم با انواع مختلف
شیوع	نادر	بسته به نوع سارکوم متفاوت
محل بروز	بیشتر اندام‌ها و بافت نرم	محل بروز بر اساس نوع تومور متفاوت است
رفتار بیماری	وابسته به درجه، مرحله و ویژگی‌های تومور	در انواع مختلف متفاوت است
تشخیص	تصویربرداری و بررسی پاتولوژیک	بر اساس نوع سارکوم
درمان	اغلب با محوریت جراحی در بیماری موضعی	بسته به نوع، مرحله و شرایط بیمار

تفاوت میکسوفیبروسارکوم و لیپوسارکوم

میکسوفیبروسارکوم و لیپوسارکوم هر دو در گروه سارکوم‌های بافت نرم قرار دارند، اما از نظر منشا و ویژگی‌های سلولی یکسان نیستند. لیپوسارکوم با سلول‌ها و بافت‌های مرتبط با چربی ارتباط دارد، در حالی که میکسوفیبروسارکوم در گروه تومورهای فیبروبلاستیک و میوفیبروبلاستیک قرار می‌گیرد.

این تفاوت برای تشخیص و درمان اهمیت دارد؛ زیرا نوع دقیق سارکوم می‌تواند روی انتخاب روش درمان اثر بگذارد. از روی ظاهر یک توده نمی‌توان این دو بیماری را با اطمینان از یکدیگر تفکیک کرد و بررسی پاتولوژیک برای تشخیص دقیق اهمیت دارد.

سوالات متداول

جمع‌بندی

میکسوفیبروسارکوم یکی از انواع نادر و بدخیم سارکوم بافت نرم است که بیشتر در اندام‌ها و در بزرگسالان مسن‌تر دیده می‌شود. این بیماری ممکن است ابتدا به شکل یک توده زیرپوستی ظاهر شود و همیشه با درد همراه نیست. به همین دلیل، بررسی توده‌های در حال رشد یا دارای ویژگی‌های غیرمعمول اهمیت دارد. تشخیص میکسوفیبروسارکوم با معاینه و تصویربرداری آغاز می‌شود، اما برای تعیین دقیق نوع تومور و درجه آن، بررسی نمونه بافت در آزمایشگاه پاتولوژی اهمیت اساسی دارد. در بیماری موضعی، جراحی برای برداشت مناسب تومور یکی از اصلی‌ترین روش‌های درمان است و بسته به شرایط ممکن است پرتودرمانی یا درمان‌های سیستمیک نیز مورد استفاده قرار گیرد. از آنجا که احتمال عود و انتشار بیماری به ویژگی‌های تومور وابسته است، نمی‌توان برای همه بیماران یک پیش‌آگهی یا طول عمر مشخص تعیین کرد. بررسی دقیق گزارش پاتولوژی، تصاویر و وضعیت بالینی هر فرد، مبنای مناسب‌تری برای انتخاب درمان و تعیین برنامه پیگیری خواهد بود.